კაი

ვიქსიკონი გვერდიდან
Jump to navigation Jump to search

ქართული


კაი. საუბრისას. უმართებულოა

მნიშვნელობა
  1. (ზედსართავი სახელი) გავრცელებული არალიტერატურული (უმართებულო) სიტყვა, იგივეა, რაც კარგი.
    ◆ შე კაი კაცო! ◆ კაი მთქმელს კაი გამგონე უნდაო.
  2. (ზედსართავი სახელი) თითქმის, დაახლოებით (ჩვეულებრივ იტყვიან არაპატარა, არამცირე ვინმეზე, რამეზე).
    ◆ საზამთრო კაი ათი კილო გამოვიდა. ◆ ბიჭი კაი თვრამეტი წლის იქნებოდა.
  3. (ზმნიზედა) იგივეა, რაც კარგა.
    ◆ ჩემი ეზო კაი მოზრდილი იყო. ◆ კაი ხანი გავიდა.
წარმოთქმა:
IPA: /kʼɑɪ/
დამარცვლა:
კა·
ეტიმოლოგია:
მიღებულია სიტყვიდან კარგი თანხმოვნების ამოგდებით.
წარმოქმნილი სიტყვები და გამოთქმები:
კაი ყმა, კაი ბიჭი
წყაროები და რესურსები:
Searchtool.svg ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 4, თბილისი, 1955 წელი.
Searchtool.svg ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, 1998; გამომცემლობა „განათლება“; თბილისი



მოძიებულია „https://ka.wiktionary.org/w/index.php?title=კაი&oldid=86814“-დან