ქალაქი

ვიქსიკონი გვერდიდან
Jump to navigation Jump to search

ქართული

ბრუნვა მხოლობითი მრავლობითი
სახელობითი ქალაქი ქალაქები ქალაქნი
მოთხრობითი ქალაქმა ქალაქებმა ქალაქთ(ა)
მიცემითი ქალაქს(ა) ქალაქებს(ა) ქალაქთ(ა)
ნათესაობითი ქალაქის(ა) ქალაქების(ა) ქალაქთ(ა)
მოქმედებითი ქალაქით(ა) ქალაქებით(ა)
ვითარებითი ქალაქად(ა) ქალაქებად(ა)
წოდებითი ქალაქო ქალაქებო ქალაქნო


ქალაქი (მნიშვ. 1)

ქალაქ–ი (ქალაქისა)

მნიშვნელობა
  1. (არსებითი სახელი) დიდი დასახლებული პუნქტი, ჩვეულებრივ, ადმინისტრაციული, სამრეწველო, სავაჭრო და კულტურული ცენტრი. ◆ იყო დრო, როცა ქალაქ ფოთის ნავსადგურში პირველად იწივლა ცეცხლის გემმა (გ. წერეთ.). ◆ აი, ქალაქი შემოჭანდრული, ვერხვის ფოთლებში გამოხვეული (გ. ლეონ.).
  2. (არსებითი სახელი) საუბ. საკუთრივ ქალაქი თბილისი. ◆ ქალაქით კრწანისს გავედით, ველოდებოდით მტერსაო (ვაჟა). ◆ ქალაქიდან გეახლებით, ჩემო ბატონო! – უპასუხა დურმიშხანმა ოსმალოს (დ. ჭონქ.).
  3. რთული ფუძის მეორე შემადგენელი ნაწილი. ◆ დედაქალაქი. ციხე–ქალაქი. თავქალაქი.
წარმოთქმა:
IPA: [kʰɑlɑkʰɪ]:აუდიო მაგალითი: ქალაქი ?
დამარცვლა:
მხ. რ. ქა·ლა·ქი; მრ. რ. ქა·ლა·ქე·ბი
ეტიმოლოგია:
არაბული قلعة (ქა'ლა)
სინონიმები:
(მნიშვ. 1) დასახლება (ზოგადი), დაბა (პატარა ქალაქი).
(მნიშვ. 2) თბილისი
ანტონიმები:
(მნიშვ. 1) სოფელი
წარმოქმნილი სიტყვები და გამოთქმები:
სატახტო ქალაქი, დედაქალაქი, ქალაქის თავი, ქალაქი ღამე, ქალაქი დღე, ქალაქელი, ქალაქთმშენებლობა, ქალაქთმშენებლობითი, ქალაქკომი, ქალაქობია, ქალაქობანა, ქალაქური, საქალაქო, საქალაქთაშორისო, ქალაქთშორისი.



თარგმანები