ჰაერი
იერსახე
ქართული
[რედაქტირება]ჰაერი
[რედაქტირება]
ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]ბერძნული - ἀέριος, ლათინური - aerius
წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [hɑɛri]
- აუდიო მაგალითი: ჰაერი ?
- დამარცვლა: ჰა·ე·რი, მრ. რ. არ აქვს
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ჰაერ-ი, ჰაერ-ის(ა), მრ. რ. არ აქვს | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- დედამიწის ატმოსფერო — ჟანგბადის, აზოტისა და სხვა უფერო აირების ნარევი, რითაც სუნთქავს ცოცხალი არსება.
- მთის სუფთა ჰაერი. ჰაერის აბაზანა
- – დღეს სადმე ქალაქგარეთ ვისამხროთ, საცა ხალვათობაა. ჰაერზე დავსხდეთ, მშვენიერი ამინდია. – ასე მგონია, ირაკლი, მეც.
- ➤ სინონიმები: აირი
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]- ➤ წარმოებული სიტყვები: ჰაერგამტარი, ჰაერდახშული, ჰაერიანი, ჰაერნაოსანი, ჰაერნაოსნობა, ჰაეროვანი, ჰაეროვნება, ჰაერსადენი, ჰაერსაწინააღმდეგო, ჰაერღუმელი, ჰაერშეუღწევი, უჰაერო, უჰაერობა
- ➤ შესიტყვებები: ჰაერის აბაზანა, ჰაერს გამოიცვლის, ჰაერში ჰკიდია, ჰაერს ისუნთქავს
- ➤ იდიომები: ჰაერში დაკიდება • ჰაერში ჩამოკიდება
თარგმანები
[რედაქტირება]
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1616-1617, თბილისი, 1964 წელი.
იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ჰაერი“- „ჰაერი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 826
საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 617
სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 2, თბილისი: „მერანი“, 1993, გვ. 465.