ჭადარი
იერსახე
ქართული
[რედაქტირება]ჭადარი
[რედაქტირება]
ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [t͡ʃʼɑdɑri]
- აუდიო მაგალითი: ჭადარი ?
- დამარცვლა: ჭა·და·რი, მრ. რ. ჭად·რე·ბი, ჭა·დარ·ნი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ჭადარ-ი, ჭადრ-ის(ა), მრავლობითი: ჭადრ-ებ-ი, ჭადარ-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ბოტანიკა: მაღალი, ვარჯდატოტვილი ხე; ქერქი ნაცრისფერი აქვს, ზაფხულობით ფირფიტებად სძვრება; ფოთლები თათისებრ დანაკვთულია, ყვავილები ერთსახლიანი, ბურთივით მრგვალ თავაკებად თავმოყრილი და გრძელ ყუნწზე დაკიდებული.
- „რა უნდა ექნა ძიძას, ამ შუაღამისას ხეზე ხომ არ აძვრებოდა, ან რა იცოდა, რომელი ჭადარი ელანდებოდა სიცხისაგან გადაბლენტილ ბავშვს. “
- ➤ სინონიმები: ჩინარი
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]- ➤ წარმოებული სიტყვები: ჭადარნალი
თარგმანები
[რედაქტირება]
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1220, თბილისი, 1964 წელი.
იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ჭადარი“- „ჭადარი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 611
საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 603
ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 531.
სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 2, თბილისი: „მერანი“, 1993, გვ. 591.