ქერქი

ვიქსიკონი გვერდიდან
Jump to navigation Jump to search

ქართული

ბრუნვა მხოლობითი მრავლობითი
სახელობითი ქერქ- ქერქ-ებ- ქერქ-ნ-
მოთხრობითი ქერქ-მა ქერქ-ებ-მა ქერქ-თ(ა)
მიცემითი ქერქ-(ა) ქერქ-ებ-(ა) ქერქ-თ(ა)
ნათესაობითი ქერქ-ის(ა) ქერქ-ებ-ის(ა) ქერქ-თ(ა)
მოქმედებითი ქერქ-ით(ა) ქერქ-ებ-ით(ა)
ვითარებითი ქერქ-ად(ა) ქერქ-ებ-ად(ა)
წოდებითი ქერქ- ქერქ-ებ- ქერქ-ნ-


(მნიშვ. 1)

ქერქ–ი (ქერქისა)

მნიშვნელობა
  1. (არსებითი სახელი) გარეთა, ადვილად ასაძრობი ნაწილი ხისა (მცენარისა) ◆ მცენარეს გარეთ ქერქი აკრავს: ქერქს ქვეშ ცილაა, ცილის ქვეშ გული (იაკობ გოგებაშვილი) ◆ ფიცრებზე იყო დაყუდებული ხოკრები ბლისა და თელის ქერქისა, ფუტკრის თავშესაფარად (ვაჟა)
  2. (არსებითი სახელი) ხილეულისა და მარცვლეულის გარეთა, მაგარი ნაწილი. ◆ წყლის ნამებმა გაატანეს [მარცვლების] ქერქში და მიაღწიეს თეთრ გულამდე (იაკობ გოგებაშვილი) ◆ ბატონი რომ სადილიდან ჩამორჩენილ ნესვის ქერქს მომიგდებდა, მაშინვე მუხლებზე საკოცნელად კინწისკვრით წამაბარბაცებდნენ (ილია)
  3. (არსებითი სახელი) მწერთა მაგარი, ხეშეში ტყავი (გაძრობილი) ◆ [აბრეშუმის] ჭია გამოძვრა თავისივე კანიდან და ძველი ქერქი მიწაზე დაანარჩუნა (იაკობ გოგებაშვილი)
  4. (არსებითი სახელი) რისამე გამაგრებული გარეთა მხარე. ◆ სად მჭადის ქერქი ეგდო, სად პურისა... (თ. რაზიკაშვილი)
  5. ხინკლისა და მისთ. გარეთა ნაწილი, კანი. ◆ ქალები გაფაციცებით ხინკლის ქერქებს აკეთებდნენ და ბიჭები კიდევ გრძელ ხონჩებზე ... ახვევდნენ გაფაციცებით ხინკალს (ვაჟა)
წარმოთქმა:
IPA: [kʰɛrkʰɪ]:აუდიო მაგალითი: ქერქი ?
დამარცვლა:
ქერ·ქი; მრ. რ. ქერ·ქე·ბი
ეტიმოლოგია:
პიე. *kwerkwu
სინონიმები:
კანი
წარმოქმნილი სიტყვები და გამოთქმები:
გამოთქმები:
ქერქს იძრობს, ქველის ქერქში გაძვრება, თავის ქერქში დადგება, თავის ქერქში არ ეტევა, შენს ქერქში ეგდე
სიტყვები:
ტვინის ქერქი, უქერქო, ქერქგამძვრალი, ქერქელა, ქერქიანი, ქერქისფერა, ქერქიჭამია, ქერქსაცლელი

თარგმანები