ქერქი

ვიქსიკონი გვერდიდან
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა

ქართული[რედაქტირება]

ქერქი[რედაქტირება]

(მნიშვ. 1)

ეტიმოლოგია[რედაქტირება]

პიე. *kwerkwu

წაკითხვა[რედაქტირება]

მნიშვნელობა[რედაქტირება]

არსებითი სახელი[რედაქტირება]
  1. გარეთა, ადვილად ასაძრობი ნაწილი ხისა (მცენარისა)
    მცენარეს გარეთ ქერქი აკრავს: ქერქს ქვეშ ცილაა, ცილის ქვეშ გული (იაკობ გოგებაშვილი)
  2. ხილეულისა და მარცვლეულის გარეთა, მაგარი ნაწილი.
    ბატონი რომ სადილიდან ჩამორჩენილ ნესვის ქერქს მომიგდებდა, მაშინვე მუხლებზე საკოცნელად კინწისკვრით წამაბარბაცებდნენ (ილია ჭავჭავაძე)
  3. მწერთა მაგარი, ხეშეში ტყავი (გაძრობილი)
    [აბრეშუმის] ჭია გამოძვრა თავისივე კანიდან და ძველი ქერქი მიწაზე დაანარჩუნა (იაკობ გოგებაშვილი)
  4. რისამე გამაგრებული გარეთა მხარე.
    სად მჭადის ქერქი ეგდო, სად პურისა...(თედო რაზიკაშვილი)
  5. ხინკლისა და მისთ. გარეთა ნაწილი, კანი.
    ქალები გაფაციცებით ხინკლის ქერქებს აკეთებდნენ და ბიჭები კიდევ გრძელ ხონჩებზე ... ახვევდნენ გაფაციცებით ხინკალს (ვაჟა-ფშაველა)
    ➤ სინონიმები: კანი
    ➤ პარონიმები: ქერჩი

წარმოებული ლექსიკა[რედაქტირება]

➤ წარმოებული სიტყვები: ტვინის ქერქი, უქერქო, ქერქგამძვრალი, ქერქელა, ქერქიანი, ქერქისფერა, ქერქიჭამია, ქერქსაცლელი


➤ იდიომები: ქერქს იძრობს, გველის ქერქში გაძვრება, თავის ქერქში დადგება, თავის ქერქში არ ეტევა, შენს ქერქში ეგდე


თარგმანები[რედაქტირება]

წყაროები და რესურსები[რედაქტირება]