ვაქცინა

ქართული

ვაქცინა

ეს სიტყვა-სტატია მთავარ გვერდზე იყო გატანილი.

ეტიმოლოგია

ლათინური სიტყვიდან vaccinus — „ძროხისა“.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [vɑkʰt͡sʰinɑ]
• აუდიო მაგალითი: ვაქცინა ^?
• დამარცვლა: ვაქ·ცი·ნა, მრ. რ. ვაქ·ცი·ნე·ბი, ვაქ·ცი·ნა·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ ვაქცინა, ვაქცინ-ის(ა), მრავლობითი: ვაქცინ-ებ-ი, ვაქცინა-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	ვაქცინა	ვაქცინები	ვაქცინანი
მოთხრობითი	ვაქცინამ / ვაქცინამა	ვაქცინებმა	ვაქცინათ / ვაქცინათა
მიცემითი	ვაქცინას / ვაქცინასა	ვაქცინებს / ვაქცინებსა	ვაქცინათ / ვაქცინათა
ნათესაობითი	ვაქცინის / ვაქცინისა	ვაქცინების / ვაქცინებისა	ვაქცინათ / ვაქცინათა
მოქმედებითი	ვაქცინით / ვაქცინითა	ვაქცინებით / ვაქცინებითა
ვითარებითი	ვაქცინად / ვაქცინადა	ვაქცინებად / ვაქცინებადა
წოდებითი	ვაქცინავ / ვაქცინა	ვაქცინებო	ვაქცინანო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. მედიცინა: პრეპარატი, რომელიც შედგება გადამდები სენის მიკრობთა ხელოვნურად დასუსტებული (ან მოკლული) კულტურისგან და რომლითაც ცრიან ადამიანს ან ცხოველს ამ სნეულებისადმი იმუნიტეტის შესაქმნელად.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

წარმოებული ლექსიკა

➤ წარმოებული სიტყვები: ვაქცინაცია, ვაქცინოთერაპია

თარგმანები

 

• აზერბაიჯანული: peyvənd (az)
• ბერძნული: εμβόλιο (el) საშ. (emvólio)
• ბულგარული: ваксина (bg) მდედრ. (vaksina)
• გერმანული: Impfstoff (de) მამრ.
• ესპანური: vacuna (es) მდედრ.
• თურქული: aşı (tr)
• იაპონური: ワクチン (ja)
• ინგლისური: vaccine (en) vaccine matter (en)
• იტალიური: vaccino (it) მამრ.
• პოლონური: szczepionka (pl) მდედრ. wakcyna (pl) მდედრ.
• პორტუგალიური: vacina (pt) მდედრ.
• რუსული: вакцина (ru) მდედრ. (vakcina)
• სომხური: Պատվաստանյութ (hy) (Patvastanyutʿ)
• უკრაინული: вакцина (uk) მდედრ. (vakcyna)
• ფრანგული: vaccin (fr) მამრ.
• შვედური: vaccin (sv) საშ.
• ჩინური: 疫苗 (zh) (yìmiáo)

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 4, გვერდი 639, თბილისი, 2019 წელი.
• იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ვაქცინა“
• „ვაქცინა“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 275

• საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 295

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 170.