ანბანი

ვიქსიკონი გვერდიდან
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა

ქართული[რედაქტირება]

ანბანი[რედაქტირება]

Alphabete.PNG

ეტიმოლოგია[რედაქტირება]

სიტყვა მიღებულია ქართული ანბანის პირველი ორი ასოს სახელწოდების შეერთებით: ან-ი + ბანი. სულხან-საბას ლექსიკონში სიტყვა „ანბანი“ განმარტებული არაა [1]

წაკითხვა[რედაქტირება]

მნიშვნელობა[რედაქტირება]

არსებითი სახელი[რედაქტირება]
  1. ერთობლიობა მა თუ იმ დამწერლობაში გამოყენებული ასოებისა, რომლებიც გარკვეული თანმიმდევრობით არის დალაგებული.
    ქართული ანბანი, ანბანის შესწავლა
  2. ასოების, კითხვის შესასწავლი წიგნი
    დასურათებული ანბანი
  3. შესასწავლად მარტივი, უბრალო, ადვილი სახელმძღვანელო.
    დიპლომატიის ანბანი შეისწავლა
    ვუთხარი მე, ბარბაცით მივედი საწერ მაგიდასთან, ჯოხი ავიღე, კედელზე გაკრულ ანბანზე დავარჭვე და ილარიონს ვკითხე: – აგი ასო რომელია, ილარიონს ვენაცვალე? – რომელი, ზურიკოს შემოვევლე? – მკითხა ილარიონმა.
    ის ხალხი უცხოეთში ასე ინარჩუნებდა მშობლიურ ანბანს, მშობლიურ ენას. იმ ანბანით იკვებებოდა, იმ ანბანის მჭადით იზრდებოდნენ მათი ბავშვები, რომლებისთვისაც სამყარო მშობლიური ენიდან იწყებოდა. ისინი იმ ანბანით ასაფლავებდნენ გარდაცვლილებს და ქორწილს უხდიდნენ ახალგაზრდებს.
    ➤ სინონიმები: ალფაბეტი, დედაენა, ანაბანა

წარმოებული ლექსიკა[რედაქტირება]

➤ წარმოებული სიტყვები: ანბანთქება, ანბანსრული, ანბანური, ანაბანა



თარგმანები[რედაქტირება]

წყაროები და რესურსები[რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება]

  1. სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული, ტ. I, თბილისი, 1991, გვ. 55, ISBN 5-520-00393-9