შინაარსზე გადასვლა

ანბანი

ვიქსიკონი გვერდიდან

ქართული

[რედაქტირება]

ეტიმოლოგია

[რედაქტირება]

სიტყვა მიღებულია ქართული ანბანის პირველი ორი ასოს სახელწოდების, ანისა და ბანის შეერთებით. დასტურდება ძველ ქართულ ენაშიც. სულხან-საბას ლექსიკონში სიტყვა „ანბანი“ განმარტებული არაა. [1]

წაკითხვა

[რედაქტირება]

მნიშვნელობა

[რედაქტირება]
  1. ერთობლიობა ამა თუ იმ დამწერლობაში გამოყენებული ასოებისა, რომლებიც გარკვეული თანმიმდევრობით არის დალაგებული.“
    ქართული ანბანი. ანბანის შესწავლა
    „ვუთხარი მე, ბარბაცით მივედი საწერ მაგიდასთან, ჯოხი ავიღე, კედელზე გაკრულ ანბანზე დავარჭვე და ილარიონს ვკითხე: – აგი ასო რომელია, ილარიონს ვენაცვალე? – რომელი, ზურიკოს შემოვევლე? – მკითხა ილარიონმა.
    „ის ხალხი უცხოეთში ასე ინარჩუნებდა მშობლიურ ანბანს, მშობლიურ ენას. იმ ანბანით იკვებებოდა, იმ ანბანის მჭადით იზრდებოდნენ მათი ბავშვები, რომლებისთვისაც სამყარო მშობლიური ენიდან იწყებოდა. ისინი იმ ანბანით ასაფლავებდნენ გარდაცვლილებს და ქორწილს უხდიდნენ ახალგაზრდებს.“
    ➤ სინონიმები: ალფაბეტი
    ➤ მსგავსი მნიშვნელობის სიტყვები: დამწერლობა, შრიფტი
  2. ასოების, კითხვის შესასწავლი წიგნი.
    დასურათებული ანბანი
  3. რაიმე დარგის საცოდნელად აუცილებელი საბაზისო ცოდნა; მარტივი, უბრალო, ადვილი რამ, რისი ცოდნაც საფუძველია დარგისათვის.
    დიპლომატიის ანბანი შეისწავლა
    ➤ სინონიმები: ანაბანა

წარმოებული ლექსიკა

[რედაქტირება]
➤ წარმოებული სიტყვები: ანბანთქება, ანბანსრული, ანბანური, ანაბანა

თარგმანები

[რედაქტირება]

წყაროები და რესურსები

[რედაქტირება]
  • საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 150
  • ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 23.
  1. სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული, ტ. I, თბილისი, 1991, გვ. 55, ISBN 5-520-00393-9