ხინკალი
ქართული
[რედაქტირება]ხინკალი¹
[რედაქტირება]
ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [xinkʼɑli]
- აუდიო მაგალითი: ხინკალი ?
- დამარცვლა: ხინ·კა·ლი, მრ. რ. ხინ·კლე·ბი, ხინ·კალ·ნი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ხინკალ-ი, ხინკლ-ის(ა), მრავლობითი: ხინკლ-ებ-ი, ხინკალ-ნ-ი |
- დაკეპილი ხორცი, პურის ცომში გახვეული და მოხარშული (ხორცის მაგივრად საგულედ შეიძლება იხმარონ ხაჭო, ნიგოზი, კარტოფილი, მხალი და სხვ.).
- 1926: მიხეილ ჯავახიშვილი, „თეთრი საყელო“
- „მერმე ლხინი დაიწყო: მრავლად ვჭამეთ წვნიანი ხინკალი, მსუქანი ყაურმა და დამდნარ ერბოში ამოვლებული ხმიადი, თასებით ვსვით ჭაჭის არაყი, იქვე ქვაბში მოხარშული ქერის ლუდი და ერთ ხმაზე გაბმით ვიმღერეთ ხევსურული: დაგძინებია ხინკაალო!“
- ძველი: «დუმის შაშხი». (სულხან-საბა ორბელიანი)
- „დიყთა მაჭმევდეს ხილადა, მახვრიტეს ხინკლის წვენია“
- კუთხური, იმერული: შიგნეულის პომიდვრიანი ყაურმა.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]- ➤ წარმოებული სიტყვები: ხინკლიანი
- ➤ ანდაზები: არმინდამ ცხრა ხინკალი შეჭამა
თარგმანები
[რედაქტირება]
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1456, თბილისი, 1964 წელი.
იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ხინკალი“- „ხინკალი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
- ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 619
- ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 647
ხინკალი²
[რედაქტირება]ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [xinkʼɑli]
- აუდიო მაგალითი: ხინკალი ?
- დამარცვლა: ხინ·კა·ლი, მრ. რ. ხინ·კლე·ბი, ხინ·კალ·ნი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ხინკალ-ი, ხინკლ-ის(ა), მრავლობითი: ხინკლ-ებ-ი, ხინკალ-ნ-ი |
- კუთხური, ლეჩხუმური: წვრილი ფიჩხი.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- კუთხური, იმერული: ნამუსრევი, ნამცეცი.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- ➤ სინონიმები: კიწაწი
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]თარგმანები
[რედაქტირება]|
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]- ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1456, თბილისი, 1964 წელი.
- „ხინკალი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში