ხასიათი

ვიქსიკონი გვერდიდან
Jump to navigation Jump to search

ქართული


ხასიათი

მნიშვნელობა
  1. (არსებითი სახელი) ადამიანის სულიერ თვისებათა ერთობლიობა, რომლებიც მის ქცევებში ვლინდება
    ◆ მტკიცე ხასიათი
    ◆ ახირებული ხასიათი
    ◆ სიბერეში ხასიათი გაუფუჭდა
  2. (არსებითი სახელი) სულიერი განწყობილება
    ◆ კარგ ხასიათზეა
    ◆ ცუდ ხასიათზეა
  3. (არსებითი სახელი) რისამე თვისება
    ◆ საუბარს კამათის ხასიათი მიეცა
    ◆ ისტორიული რომანის ხასიათი
სინონიმები:
1. ზნე
2. გუნება
3. თვისება, განხრა
წარმოქმნილი სიტყვები და გამოთქმები:
ხასიათზე დადგომახასიათზე მოვიდადახასიათებამახასიათებელისახასიათოხასიათდებახასიათწამხდარიუხასიათო
წყაროები და რესურსები:
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, რედ.არნ. ჩიქობავა. ერთტომეული. თბილისი, 1986
ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი. ალ. ნეიმანი. მესამე გამოცემა. განათლება. თბილისი, 1978

თარგმანები