ჰაბიტუსი
ქართული
[რედაქტირება]ჰაბიტუსი
[რედაქტირება]ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]ლათინურიდან habitus.
წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [hɑbitʼusi]
- აუდიო მაგალითი: ჰაბიტუსი ?
- დამარცვლა: ჰა·ბი·ტუ·სი, მრ. რ. არ აქვს
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ჰაბიტუს-ი, ჰაბიტუს-ის(ა), მრ. რ. არ აქვს | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- სპეციალური: გარეგნული შესახედაობა ცხოველისა ან მცენარისა, აგრეთვე ადამიანისა.
- [ჯაგრცხილნარში] ძეძვის ჰაბიტუსი განსხვავდება ღია ადგილებში გაზრდილი ძეძვის ჰაბიტუსისაგან.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]თარგმანები
[რედაქტირება]წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1616, თბილისი, 1964 წელი.
იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ჰაბიტუსი“- „ჰაბიტუსი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
- ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინების და ცნებების ლექსიკონი / გ. გოგიჩაძე, გ. კანდელაკი, თ. გოგიჩაძე
- ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 626
- საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 617
- ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 560.