ხოჭო
იერსახე
ქართული
[რედაქტირება]ხოჭო
[რედაქტირება]
ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [xɔt͡ʃʼɔ]
- აუდიო მაგალითი: ხოჭო ?
- დამარცვლა: ხო·ჭო, მრ. რ. ხო·ჭო·ე·ბი, ხო·ჭო·ნი
- პარონიმები: ხოჭა, როჭო, ხოჭი, ხოფი, ხოში, ხორო, ხოლო
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ხოჭო, ხოჭო-ს(ი), მრავლობითი: ხოჭო-ებ-ი, ხოჭო-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ენტომოლოგია: მწერი, რომელსაც აქვს მაგარი ზედა ფრთები და საღრღნელად მოწყობილი პირი.
- „„მერე კი წავა, საითაც უნდა”. – მედეა უცებ დაიხარა და ხოჭო გადააბრუნა. მწერი დაფეთებული გაექცა ადამიანის ხელს.“
- 1987: ოთარ ჭილაძე, მარტის მამალი
- და კიდევ – ის ხოჭო მისი ძმა რომ იყო, ხოჭოდ შობილი, ანდა, დროისა და გარემოების გამო ხოჭოდ გარდაქმნილი.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]
თარგმანები
[რედაქტირება]
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1501, თბილისი, 1964 წელი.
იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ხოჭო“- „ხოჭო“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 620