აკორდეონი

ქართული

აკორდეონი

ეტიმოლოგია

ფრან. accorgeon.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [ɑkʼɔrdɛɔni]
• აუდიო მაგალითი: აკორდეონი ^?
• დამარცვლა: ა·კორ·დე·ო·ნი, მრ. რ. ა·კორ·დე·ო·ნე·ბი, ა·კორ·დე·ონ·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ აკორდეონ-ი, აკორდეონ-ის(ა), მრავლობითი: აკორდეონ-ებ-ი, აკორდეონ-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	აკორდეონი	აკორდეონები	აკორდეონნი
მოთხრობითი	აკორდეონმა	აკორდეონებმა	აკორდეონთ / აკორდეონთა
მიცემითი	აკორდეონს / აკორდეონსა	აკორდეონებს / აკორდეონებსა	აკორდეონთ / აკორდეონთა
ნათესაობითი	აკორდეონის / აკორდეონისა	აკორდეონების / აკორდეონებისა	აკორდეონთ / აკორდეონთა
მოქმედებითი	აკორდეონით / აკორდეონითა	აკორდეონებით / აკორდეონებითა
ვითარებითი	აკორდეონად / აკორდეონადა	აკორდეონებად / აკორდეონებადა
წოდებითი	აკორდეონო	აკორდეონებო	აკორდეონნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. სხვადასხვა კონსტრუქციის პნევმატურენიანი ინსტრუმენტების საერთო სახელწოდებაა, რომელთაც მარცხენა კლავიატურაზე აქვთ მზა აკორდული აკომპანემენტის სისტემა.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

წარმოებული ლექსიკა

➤ წარმოებული სიტყვები: აკორდეონისტი

თარგმანები

 

• აზერბაიჯანული: akkordeon (az)
• ბერძნული: ακορντεόν (el) საშ. (akornteón)
• ბულგარული: акордеон (bg) (akordeon)
• გერმანული: Akkordeon (de) საშ.
• ესპანური: acordeón (es)
• თურქული: akordeon (tr)
• იაპონური: アコーディオン (ja) (akōdion)
• ინგლისური: accordion (en)
• იტალიური: fisarmonica (it) მდედრ.
• პოლონური: akordeon (pl)
• პორტუგალიური: acordeom (pt) მამრ. sanfona (pt) მდედრ. acordeão (pt) მამრ. gaita (pt) მდედრ.
• რუსული: аккордеон (ru) მამრ. (akkordeon)
• სომხური: Ակորդեոն (hy) (Akordeon)
• უკრაინული: гармоніка (uk) მდედრ. (harmonika) ручна гармоніка (uk) მდედრ. (ručna harmonika) акордеон (uk) მამრ. (akordeon)
• ფრანგული: accordéon (fr) მამრ.
• შვედური: ackordeon (sv) dragspel (sv)
• ჩინური: 手風琴 (zh) (shǒufengqín)

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 1, გვერდი 321, თბილისი, 2008 წელი.
• იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „აკორდეონი“
• „აკორდეონი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 36

• საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 140

• ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 29

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 28.