თიაქარი

ქართული

➤ თიაქარ-ი, თიაქრ-ის(ა), მრავლობითი: თიაქრ-ებ-ი, თიაქარ-ნ-ი

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	თიაქარი	თიაქრები	თიაქარნი
მოთხრობითი	თიაქარმა	თიაქრებმა	თიაქართ (ა)
მიცემითი	თიაქარს (ა)	თიაქრებს (ა)	თიაქართ (ა)
ნათესაობითი	თიაქრის (ა)	თიაქრების (ა)	თიაქართ (ა)
მოქმედებითი	თიაქრით (ა)	თიაქრებით (ა)
ვითარებითი	თიაქრად (ა)	თიაქრებად (ა)
წოდებითი	თიაქარო	თიაქრებო	თიაქარნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

მედიცინა: ავადმყოფობა, რომლის დროსაც შინაგანი ორგანო (მაგ., წვრილი ნაწლავები), მუცლის კედლის აპკითურთ, მუცლის ღრუდან კანქვეშ გამოდის.
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
➤ სინონიმები: ჰერნია, ფერდელა, ფერდის ქარი, ფუში

საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 316

ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978.
ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 202.
სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 1, თბილისი: „მერანი“, 1991, გვ. 306.