ჯინჯილი

ქართული

➤ ჯინჯილ-ი, ჯინჯილ-ის(ა), მრავლობითი: ჯინჯილ-ებ-ი, ჯინჯილ-ნ-ი

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	ჯინჯილი	ჯინჯილები	ჯინჯილნი
მოთხრობითი	ჯინჯილმა	ჯინჯილებმა	ჯინჯილთ / ჯინჯილთა
მიცემითი	ჯინჯილს / ჯინჯილსა	ჯინჯილებს / ჯინჯილებსა	ჯინჯილთ / ჯინჯილთა
ნათესაობითი	ჯინჯილის / ჯინჯილისა	ჯინჯილების / ჯინჯილებისა	ჯინჯილთ / ჯინჯილთა
მოქმედებითი	ჯინჯილით / ჯინჯილითა	ჯინჯილებით / ჯინჯილებითა
ვითარებითი	ჯინჯილად / ჯინჯილადა	ჯინჯილებად / ჯინჯილებადა
წოდებითი	ჯინჯილო	ჯინჯილებო	ჯინჯილნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

ჯაჭვი, ბორკილი.
ვასილ ბარნოვი

გამძლე ღვედია! თუ არ ეყოფა, ჯაჭვს ვაშველებ, უწყვეტ ჯინჯილებს.
ძაღლის რკინისკბილებიანი ყელსაბამი.
მზია სალვარიძე, „სისხლის ყივილი“

ბრაზმორეულს ბოღმა ახრჩობდა. ცუდად ენიშნა გაავება ეზოში ძაღლის. ლამის ჯინჯილი აეწყვიტა მალხაზის ქოფაკს.
➤ სინონიმები: ძეწკვი
ფოჩებიანი ზონარი ან ყაითანი.
პანტელეიმონ ჩხიკვაძე

[გიორგის] თავი ყაბალახით... შეეხვია და... აბრეშუმის ჯინჯილები მარცხენა ყურზე გადმოეფინა.
კუთხური (ქიზიყური): კედელი, რომელიც ნაგებია ფეხზე დაყენებული აგურით.
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1592, თბილისი, 1964 წელი.
„ჯინჯილი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 556.