წერა

ვიქსიკონი გვერდიდან
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა

ქართული

ბრუნვა მხოლობითი მრავლობითი

სახელობითი

წერა

მოთხრობითი

წერამ

მიცემითი

წერას(ა)

ნათესაობითი

წერის(ა)

მოქმედებითი

წერით(ა)

ვითარებითი

წერად(ა)

წოდებითი

წერავ
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე


წერა

მნიშვნელობა
  1. (სახელზმნა)
    1)მოქმედებითი არსებითი სახელი ზმნისა წერს; ასოების გამოყვანა ქაღალდზე ან სხვა საწერ მასალაზე
    2)თხზვა, შემოქმედება
    3)იგივეა, რაც ხატვა
    4)აზრის წერილობით გამოთქმა
  2. (არსებითი სახელი) ცრუმორწ. ადამიანის ბედ-იღბალი, ხვედრი.
  3. რთული ფუძის მეორე შემადგენელი ნაწილი. ◆ ფერწერა
  4. (არსებითი სახელი) კუთხ.(მთიულ. ფშ.) 6-8 ძნა ერთმანეთზე მიყუდებული
ეტიმოლოგია:
სიტყვა თავდაპირველად ჭრას,კვეთას ნიშნავდა. აქედანაა წერაქვი, ე.ი. საჭრელი, საკვეთი. წერა ხვნის მნიშვნელობით მთელ საქართველოში და სიტყვა „წერეული“(ნიშნავს ყანის ნაკრეფს), „საწერელი“(ანუ მჭრელი; არის თითის ერთგვარი ავადმყოფობა) ადასტურებს სიტყვის წერა ამ ეტიმოლოგიას.
წარმოქმნილი სიტყვები და გამოთქმები:
მნიშ.1 ჯვრისწერა, პირჯვრის წერა, წერა-კითხვა, წერითი, წერილობით,წერილობითი , წერილი, წერაკითხვიანი;
მნიშ2. მისი წერაა, წერა აიტანს, წერა გადაიტანს, წერა აიგდებს, წერას მოხდის, წერა გახდება, წერბედობა, წერამწერელი, წერა-ბედი;
შეადარეთ:
მნიშ.1. ბეჭდვა;
მნიშ.2. ანაწერი(3)
მნიშ.3. წერილა, წერი(1).
წყაროები და რესურსები:
Searchtool.svg შოთა ძიძიგური; სიტყვის ცხოვრება; გვ. 112
Searchtool.svg ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, თბილისი, 1964 წელი.
„წერა“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში


თარგმანები

მოძიებულია „https://ka.wiktionary.org/w/index.php?title=წერა&oldid=101207“-დან