შუქურა

ქართული

შედგენილია სიტყვა „შუქზე“ -ურ ბოლოსართისა და -ა კნინობითი ფორმის ნიშნის დართვით.

➤ შუქურა, შუქურ-ის(ა), მრავლობითი: შუქურ-ებ-ი, შუქურა-ნ-ი

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	შუქურა	შუქურები	შუქურანი
მოთხრობითი	შუქურამ / შუქურამა	შუქურებმა	შუქურათ / შუქურათა
მიცემითი	შუქურას / შუქურასა	შუქურებს / შუქურებსა	შუქურათ / შუქურათა
ნათესაობითი	შუქურის / შუქურისა	შუქურების / შუქურებისა	შუქურათ / შუქურათა
მოქმედებითი	შუქურით / შუქურითა	შუქურებით / შუქურებითა
ვითარებითი	შუქურად / შუქურადა	შუქურებად / შუქურებადა
წოდებითი	შუქურავ / შუქურა	შუქურებო	შუქურანო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

სასიგნალო შუქის გამომცემი კოშკი, რომელიც აღმართულია ზღვის ნაპირზე გემებისათვის გზის მაჩვენებლად.
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 566

სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 2, თბილისი: „მერანი“, 1993.