პროფანაცია

ქართული

პროფანაცია

ეტიმოლოგია

ლათინურიდან Profanatio რუსული ენის მეშვეობით.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [pʼrɔpʰɑnɑt͡sʰiɑ]
• აუდიო მაგალითი: პროფანაცია ^?
• დამარცვლა: პრო·ფა·ნა·ცი·ა, მრ. რ. პრო·ფა·ნა·ცი·ე·ბი, პრო·ფა·ნა·ცი·ა·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ პროფანაცია, პროფანაცი-ის(ა), მრავლობითი: პროფანაცი-ებ-ი, პროფანაცია-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	პროფანაცია	პროფანაციები	პროფანაციანი
მოთხრობითი	პროფანაციამ / პროფანაციამა	პროფანაციებმა	პროფანაციათ / პროფანაციათა
მიცემითი	პროფანაციას / პროფანაციასა	პროფანაციებს / პროფანაციებსა	პროფანაციათ / პროფანაციათა
ნათესაობითი	პროფანაციის / პროფანაციისა	პროფანაციების / პროფანაციებისა	პროფანაციათ / პროფანაციათა
მოქმედებითი	პროფანაციით / პროფანაციითა	პროფანაციებით / პროფანაციებითა
ვითარებითი	პროფანაციად / პროფანაციადა	პროფანაციებად / პროფანაციებადა
წოდებითი	პროფანაციავ / პროფანაცია	პროფანაციებო	პროფანაციანო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. უპატიური, შეურაცხმყოფელი დამოკიდებულება საყოველთაოდ აღიარებული მოვლენის (მაგალითად, იდეის, მოძღვრების, ხელოვნების ძეგლების და სხვ.) მიმართ, მისი დამახინჯება, შებღალვა.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

თარგმანები

 

• გერმანული: Profanierung (de) მდედრ.
• ესპანური: profanación  (es) მდედრ.
• ინგლისური: desecration (en) desacralization  (en) desanctification (en)
• იტალიური: profanazione (it) მდედრ.
• პორტუგალიური: profanação  (pt) მდედრ.
• ფრანგული: profanation (fr) მდედრ.

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 6, სვეტი 301, თბილისი, 1960 წელი.
• „პროფანაცია“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 421

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 415.