მუზა

ქართული

მუზა

ეტიმოლოგია

ძველი ბერძნული სიტვიდან Musa.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [muzɑ]
• აუდიო მაგალითი: მუზა ^?
• დამარცვლა: მუ·ზა, მრ. რ. მუ·ზე·ბი, მუ·ზა·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ მუზა, მუზ-ის(ა), მრავლობითი: მუზ-ებ-ი, მუზა-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	მუზა	მუზები	მუზანი
მოთხრობითი	მუზამ / მუზამა	მუზებმა	მუზათ / მუზათა
მიცემითი	მუზას / მუზასა	მუზებს / მუზებსა	მუზათ / მუზათა
ნათესაობითი	მუზის / მუზისა	მუზების / მუზებისა	მუზათ / მუზათა
მოქმედებითი	მუზით / მუზითა	მუზებით / მუზებითა
ვითარებითი	მუზად / მუზადა	მუზებად / მუზებადა
წოდებითი	მუზავ / მუზა	მუზებო	მუზანო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. . ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში მეცნიერებისა და ხელოვნების მფარველი ქალ-ღმერთი.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

2. პოეტის შემოქმედება მისი დამახასიათებელი თავისებურებებით.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

თარგმანები

 

• გერმანული: Muse (de) მდედრ.
• ესპანური: musa (es) მდედრ.
• ინგლისური: muse (en)
• პოლონური: muza (pl)
• პორტუგალიური: musa (pt) მდედრ.
• რუსული: муза (ru) (muza)
• უკრაინული: муза (uk) (muza)
• ფრანგული: muse (fr) მდედრ.
• შვედური: musa (sv)

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 5, სვეტი 1153, თბილისი, 1958 წელი.
• იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „მუზა“
• „მუზა“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 389

• საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 412

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 328.