კანკანი

ქართული

კანკანი

ანრი ტულუზ-ლოტრეკის გაფორმებული აფიშა, 1895

ეტიმოლოგია

მომდინარეობს ამავე მნიშვნელობის ფრანგული სიტყვისგან cancan, რომელიც თვითონ ფრანგულში სიტყვა canard-იდან (იხვი) არის მიღებული.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [kʼɑnkʼɑni]
• აუდიო მაგალითი: კანკანი ^?
• დამარცვლა: კან·კა·ნი, მრ. რ. არ აქვს
• პარონიმები: კანკალი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ კანკან-ი, კანკან-ის(ა), მრ. რ. არ აქვს    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	კანკანი	—	—
მოთხრობითი	კანკანმა	—	—
მიცემითი	კანკანს / კანკანსა	—	—
ნათესაობითი	კანკანის / კანკანისა	—	—
მოქმედებითი	კანკანით / კანკანითა	—
ვითარებითი	კანკანად / კანკანადა	—
წოდებითი	კანკანო	—	—
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. ფრანგული საესტრადო ცეკვა ფეხის მაღალი ქნევით, რომლისთვისაც დამახასიათებელია სხეულის უხამსი მიხვრა-მოხვრა. დამკვიდრდა XIX ს-ნის ბოლოდან პარიზის კაფე-შანტანებში. შემდეგ ოპერეტაში შევიდა (ზომა 2/4).

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

თარგმანები

 

• აზერბაიჯანული: Kan kan (az)
• გერმანული: Cancan (de) მამრ.
• ესპანური: cancán (es) მამრ.
• იაპონური: フレンチカンカン (ja)
• ინგლისური: cancan (en)
• იტალიური: can-can (it) მამრ.
• პოლონური: kankan (pl)
• პორტუგალიური: cancã (pt)
• რუსული: канкан (ru) მამრ. (kankan)
• სომხური: Կանկան (hy) (Kankan)
• უკრაინული: канкан (uk) მამრ. (kankan)
• ფრანგული: cancan (fr)
• შვედური: cancan (sv)
• ჩინური: 康康舞 (zh)

წყაროები და რესურსები

• იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „კანკანი“
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 312

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 215.

• მსოფლიო კულტურა და ხელოვნება