გალა
იერსახე
ქართული
[რედაქტირება]გალა¹
[რედაქტირება]ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [ɡɑlɑ]
- აუდიო მაგალითი: გალა ?
- დამარცვლა: გა·ლა, მრ. რ. გა·ლე·ბი, გა·ლა·ნი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ გალა, გალ-ის(ა), მრავლობითი: გალ-ებ-ი, გალა-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- გასაშრობად და შესანახად დაწნული ბოსტნეული ან ხილეული (უმთავრესად ხახვი, ნიორი, ღოლო...).
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- ➤ სინონიმები: ნაკრავი
- თბილისის საკრებულოს ლიტერატურული პრემია, დაარსდა 2007 წელს.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]თარგმანები
[რედაქტირება]|
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 2, გვერდი 672, თბილისი, 2010 წელი.- „გალა“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 142
ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 72.
ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 81
სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 1, თბილისი: „მერანი“, 1991, გვ. 130.
გალა²
[რედაქტირება]ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]ფრანგული gala.
წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [ɡɑlɑ]
- აუდიო მაგალითი: გალა ?
- დამარცვლა: გა·ლა, მრ. რ. გა·ლე·ბი, გა·ლა·ნი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ გალა, გალა-ს(ი), მრავლობითი: გალ-ებ-ი, გალა-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- მე-17—მე-18 საუკუნეებში დიდი ზეიმი მეფის სასახლეში.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- დიდი საზეიმო სანახაობა (იხ. გალა-კონცერტი).
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]თარგმანები
[რედაქტირება]|
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 2, გვერდი 672, თბილისი, 2010 წელი.- „გალა“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 142