არკებუზი

ქართული

არკებუზი

ეტიმოლოგია

ფრანგულიდან arquebuse — სადგომი შტატივი.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [ɑrkʼɛbuzi]
• აუდიო მაგალითი: არკებუზი ^?
• დამარცვლა: არ·კე·ბუ·ზი, მრ. რ. არ·კე·ბუ·ზე·ბი, არ·კე·ბუზ·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ არკებუზ-ი, არკებუზ-ის(ა), მრავლობითი: არკებუზ-ებ-ი, არკებუზ-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	არკებუზი	არკებუზები	არკებუზნი
მოთხრობითი	არკებუზმა	არკებუზებმა	არკებუზთ / არკებუზთა
მიცემითი	არკებუზს / არკებუზსა	არკებუზებს / არკებუზებსა	არკებუზთ / არკებუზთა
ნათესაობითი	არკებუზის / არკებუზისა	არკებუზების / არკებუზებისა	არკებუზთ / არკებუზთა
მოქმედებითი	არკებუზით / არკებუზითა	არკებუზებით / არკებუზებითა
ვითარებითი	არკებუზად / არკებუზადა	არკებუზებად / არკებუზებადა
წოდებითი	არკებუზო	არკებუზებო	არკებუზნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. ცეცხლსასროლი იარაღი, ფითილიანი თოფის სახეობა, რომელიც შედგება კონდახის, ლულისა და ჩახმახისაგან. საქართველოში სიათას უწოდებენ. გავრცელდა XV საუკუნის I მესამედში, XVI საუკუნეში შეცვალა მუშკეტმა. იტენებოდა ლულიდან. არკებუზით პირველად ქვებს ისროდნენ, შემდეგ — მრგვალ ტყვიებს.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

თარგმანები

 

• ბერძნული: Αρκεβούζιο (el) (Arkevoúzio)
• ბულგარული: аркебуз (bg) (arkebuz)
• გერმანული: Arkebuse (de) მდედრ.
• ესპანური: arcabuz (es)
• თურქული: arkebüz (tr)
• იაპონური: アーキバス (ja)
• ინგლისური: arquebus (en)
• იტალიური: archibugio (it)
• პოლონური: arkebuz (pl)
• პორტუგალიური: arcabuz (pt)
• რუსული: аркебуза (ru) (arkebuza)
• უკრაინული: аркебуза (uk) (arkebuza)
• ფრანგული: arquebuse (fr)
• შვედური: arkebuse (sv)
• ჩინური: 鉤銃 (zh)

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 59

• ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 37

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 53.