ჩოხა
ქართული
[რედაქტირება]ჩოხა
[რედაქტირება]
ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [t͡ʃʰɔxɑ]
- აუდიო მაგალითი: ჩოხა ?
- დამარცვლა: ჩო·ხა, მრ. რ. ჩო·ხე·ბი, ჩო·ხა·ნი
- პარონიმები: ჩოხი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ჩოხა, ჩოხ-ის(ა), მრავლობითი: ჩოხ-ებ-ი, ჩოხა-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ზედა სამოსელი (ჩვეულებრივ, მამაკაცისა) — წელში გამოყვანილი, ღრმად გულამოჭრილი, გახსნილსახელოებიანი და განიერკალთებიანი; იცვამენ ახალუხს ზევიდან.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- ძველი: ბერმონაზონთა ტანსაცმელი.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- რთული ფუძის მეორე შემადგენელი ნაწილი.
- შავჩოხა. ლეგჩოხა
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]- ➤ წარმოებული სიტყვები: ჩოხააკალთული, ჩოხაახალოხი , ჩოხა-ახალუხი, ჩოხაგაცრეცილი, ჩოხა-ნაბადი, ჩოხანი , ჩოხა-შარვალი, ჩოხაშემოგლეჯილი, ჩოხაშემოკალთული , ჩოხაშემოტრეტილი
თარგმანები
[რედაქტირება]|
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 534, თბილისი, 1964 წელი.
იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ჩოხა“- ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
- ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 578
- ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 587-588
- სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 2, თბილისი: „მერანი“, 1993, გვ. 322.