ჭილობი

ქართული

ჭილი + სუფიქსი

➤ ჭილობ-ი, ჭილობ-ის(ა), მრავლობითი: ჭილობ-ებ-ი, ჭილობ-ნ-ი

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	ჭილობი	ჭილობები	ჭილობნი
მოთხრობითი	ჭილობმა	ჭილობებმა	ჭილობთ / ჭილობთა
მიცემითი	ჭილობს / ჭილობსა	ჭილობებს / ჭილობებსა	ჭილობთ / ჭილობთა
ნათესაობითი	ჭილობის / ჭილობისა	ჭილობების / ჭილობებისა	ჭილობთ / ჭილობთა
მოქმედებითი	ჭილობით / ჭილობითა	ჭილობებით / ჭილობებითა
ვითარებითი	ჭილობად / ჭილობადა	ჭილობებად / ჭილობებადა
წოდებითი	ჭილობო	ჭილობებო	ჭილობნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

ჭილის (ან სხვა მცენარის) ღეროებისგან მოქსოვილი საფენი.
1882: ალექსანდრე ყაზბეგი, „მამის მკვლელი“

„ შეშინებულმა ჩამოვგლიჯე ფანჯრიდგან ჭილობი და ვაგლახად დავრწმუნდი, რომ მამაჩემი ვიღაცას მოეკლა. “
➤ სინონიმები: ჭილოფი, ჩიჩობი

ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1256, თბილისი, 1964 წელი.
„ჭილობი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 534.
ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 620