ხრალი
იერსახე
ქართული
[რედაქტირება]ხრალი
[რედაქტირება]ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [xrɑli]
- აუდიო მაგალითი: ხრალი ?
- დამარცვლა: ხრა·ლი, მრ. რ. ხრა·ლე·ბი, ხრალ·ნი
- პარონიმები: ხრამი, ხმალი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ხრალ-ი, ხრალ-ის(ა), მრავლობითი: ხრალ-ებ-ი, ხრალ-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ხის ტოტებიდან ამოძრობილი ლაფნის ბოჭკოები; ხმარობენ ასახვევად, ჭილოფებისა და კალათების დასაწნავად და სხვ.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]თარგმანები
[რედაქტირება]|
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 8, სვეტი 1503, თბილისი, 1964 წელი.- „ხრალი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 621
ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 550.
ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 319
სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 2, თბილისი: „მერანი“, 1993, გვ. 428-429.