obey

ინგლისური

ზმნის ფორმები	Verb forms
საწყისი	obey
უბრალო წარსული	obey
სრული წარსული	obeyed
განგრძობითი	obeying
III პირი, მხ.რ. (He, She, It)	obeys

obey

მნიშვნელობა

1. (ზმნა) დამორჩილება, გაგონება (გააკეთო ისე, როგორც მიგითითეს)
   ◆ to obey one's parents

წარმოთქმა:

IPA: /oʊˈbeɪ/

აუდიო მაგალითი: Audio (US) ^?

დამარცვლა:

oh-bey

ეტიმოლოგია:

ფრანგ. obeir; ლათ. oboedire

ანტონიმები:

defy • disobey

წარმოქმნილი სიტყვები და გამოთქმები:

obedience • obedient • obeyable • obeyer • obeyingly