ანბანი
ვიქსიკონი გვერდიდან
ქართული
| ბრუნვა | მხოლოობითი | მრავლობითი | |
|---|---|---|---|
| სახ. | ანბან-ი | ანბან-ებ-ი | ანბან-ნ-ი |
| მოთ. | ანბან-მა | ანბან-ებ-მა | ანბან-თ(ა) |
| მიც. | ანბან-ს(ა) | ანბან-ებ-ს(ა) | ანბან-თ(ა) |
| ნათ. | ანბან-ის(ა) | ანბან-ებ-ის(ა) | ანბან-თ(ა) |
| მოქ. | ანბან-ით(ა) | ანბან-ებ-ით(ა) | |
| ვით. | ანბან-ად(ა) | ანბან-ებ-ად(ა) | |
| წოდ. | ანბან-ო | ანბან-ებ-ო | ანბან-ნ-ო |
ანბანი
- მნიშვნელობა
- (არსებითი სახელი) ერთობლიობა მა თუ იმ დამწერლობაში გამოყენებული ასოებისა, რომლებიც გარკვეული თანმიმდევრობით არის დალაგებული.
◆ ქართული ანბანი
◆ ანბანის შესწავლა - (არსებითი სახელი) ასოების, კითხვის შესასწავლი წიგნი
◆ დასურათებული ანბანი - (არსებითი სახელი) შესასწავლად მარტივი, უბრალო, ადვილი სახელმძღვანელო
◆ დიპლომატიის ანბანი შეისწავლა
დამარცვლა:
- ან−ბა−ნი
ეტიმოლოგია:
- სიტყვა მიღებულია ქართული ანბანის პირველი ორი ასოს სახელწოდების შეერთებით: ან-ი + ბანი. სულხან-საბას ლექსიკონში სიტყვა „ანბანი“ განმარტებული არაა[1].
სინონიმები:
წარმოქმნილი სიტყვები და გამოთქმები:
წყაროები და რესურსები:
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 1, თბილისი, 1950 წელი.
სქოლიო:
- ↑ სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული, ტ. I, თბილისი, 1991, გვ. 55, ISBN 5-520-00393-9
