ფოცხი
იერსახე
ქართული
[რედაქტირება]ფოცხი
[რედაქტირება]
ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [pʰɔt͡sʰxi]
- აუდიო მაგალითი: ფოცხი ?
- დამარცვლა: ფო·ცხი, მრ. რ. ფო·ცხე·ბი, ფოც·ხნი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ფოცხ-ი, ფოცხ-ის(ა), მრავლობითი: ფოცხ-ებ-ი, ფოცხ-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- სასოფლო-სამეურნეო იარაღი გრძელტარიანი, ხის ან რკინის კბილებიანი, ხელით სამუშაო; იხმარება ნათიბის, ბალახბულახის, კლერტისა და მისთ. მოსაგროვებლად, მიწის გასაფხვიერებლად და მოსასწორებლად.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- «ხნულთ ასაოშავი, თითებიანი, კაბდოსავით» (სულხან-საბა ორბელიანი).
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- კუთხური თუშური: შტო, ტოტი.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]თარგმანები
[რედაქტირება] იარაღი
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 7, სვეტი 163, თბილისი, 1962 წელი.- „ფოცხი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 496
ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 476
სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 2, თბილისი: „მერანი“, 1993, გვ. 198.