სპარსული – /ფა̄დშა̄ჰ/ – მეფე , მბრძანებელი .
➤ ფადიშაჰ -ი, ფადიშაჰ -ის(ა)მრავლობითი: ფადიშაჰ -ებ-ი, ფადიშაჰ -ნ-ი
თვითმპყრობელი მეფის , მონარქის ტიტული აღმოსავლეთის ზოგ ქვეყანაში (სპარსეთის შაჰისა , თურქეთის სულთნისა , ავღანეთის მმართველისა ...)
რაკი თითოეულმა ცალკე სახელმწიფომ დაინახა, რომ მე იმ წილს არ დამანებებენ, რის სურვილიც მაქვს, დეე ეს ცოცხალ–მკვდარი სამფლობელო ფადიშაჰისა ისევ პატრონს ეჭიროსო. ➤ სინონიმები: ფადიშა , შაჰი ➤ მსგავსი მნიშვნელობის სიტყვები: შაჰი ნეიმანი ალ. , ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 418.ჭაბაშვილი მ. თეზელიშვილი სოლომონ(ბიჭი) , უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 2007, ISBN 99940-46-95-0 , გვ. 819.
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 7, სვეტი 2, თბილისი, 1962 წელი.