ტიპიკონი

ვიქსიკონი გვერდიდან
Jump to navigation Jump to search


ქართული


ტიპიკონი

მნიშვნელობა
  1. (არსებითი სახელი) ღმრთისმსახურების გარკვეული და სავალდებულო წესის შემცველი ლიტურგიკული წიგნი. ცნობილია ორი სახის წესი: ტიპიკონი სამრევლო და სამონასტრო. საქართველოში მოქმედებდა ორნაირი სამრევლო წესი: იერუსალიმის, ანუ ქრისტეს საფლავისა და კონსტანტინოპოლის წმინდა სოფიოს ტაძრის, ანუ დიდი ეკლესიისა. სამონასტრო წესებიდან აღსანიშნავია სამი: საბა წმიდისა (პალესტინაში), სტუდიტთა მონასტრისა (კონსტანტინოპოლი) და ათანასე დიდის ლავრისა (ათონის მთაზე). ტიპიკონი მღვდელთმსახურთა წიგნია, რომელიც შეიცავს ღმრთისმსახურების შესრულების წესებსა და მითითებებს, უძრავ და მოძრავ დღესასწაულთა განლაგების შესახებ, ამას ემატება დისციპლინური წესები მონაზონთათვის და სხვა.
დამარცვლა:
ტი-პი-კო-ნი
სინონიმები:
წესი
წყაროები და რესურსები:
მწუხრისა და ცისკრის ლოცვათა და წირვის განმარტებანი, ანჩისხატის სახელობის ეკლესია თბილისი 2008, შემდგენელი: მღვდელი აკაკი (მეგრელიშვილი).