სტვირი

ქართული

➤ სტვირ-ი, სტვირ-ის(ა), მრავლობითი: სტვირ-ებ-ი, სტვირ-ნ-ი

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	სტვირი	სტვირები	სტვირნი
მოთხრობითი	სტვირმა	სტვირებმა	სტვირთ / სტვირთა
მიცემითი	სტვირს / სტვირსა	სტვირებს / სტვირებსა	სტვირთ / სტვირთა
ნათესაობითი	სტვირის / სტვირისა	სტვირების / სტვირებისა	სტვირთ / სტვირთა
მოქმედებითი	სტვირით / სტვირითა	სტვირებით / სტვირებითა
ვითარებითი	სტვირად / სტვირადა	სტვირებად / სტვირებადა
წოდებითი	სტვირო	სტვირებო	სტვირნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

ქართული ხალხური ჩასაბერი საკრავი, დამზადებული მცენარის ღრუ ღეროსაგან; ზოგჯერ მიმაგრებული აქვს გასაბერი გუდა, რომ მესტვირემ გუდიდან გამოსული ჰაერით დაუკრას და თან დაამღეროს.
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
➤ სინონიმები: სალამური, ავილი, ავლი, დუდუკი, აჭარპანი, სასტვენი, სასტვენელა

ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 384.
ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი, ელდარ ნადირაძე, თბილისი, 2022, გვ. 435

სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 2, თბილისი: „მერანი“, 1993, გვ. 111.