რედაქტორი

ქართული

რედაქტორი

ეტიმოლოგია

ფრანგული /redacteur /, ლათინური /redactum /-იდან მოწესრიგებული.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [rɛdɑkʰtʼɔri]
• აუდიო მაგალითი: რედაქტორი ^?
• დამარცვლა: რე·დაქ·ტო·რი, მრ. რ. რე·დაქ·ტო·რე·ბი, რე·დაქ·ტორ·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ რედაქტორ-ი, რედაქტორ-ის(ა), მრავლობითი: რედაქტორ-ებ-ი, რედაქტორ-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	რედაქტორი	რედაქტორები	რედაქტორნი
მოთხრობითი	რედაქტორმა	რედაქტორებმა	რედაქტორთ / რედაქტორთა
მიცემითი	რედაქტორს / რედაქტორსა	რედაქტორებს / რედაქტორებსა	რედაქტორთ / რედაქტორთა
ნათესაობითი	რედაქტორის / რედაქტორისა	რედაქტორების / რედაქტორებისა	რედაქტორთ / რედაქტორთა
მოქმედებითი	რედაქტორით / რედაქტორითა	რედაქტორებით / რედაქტორებითა
ვითარებითი	რედაქტორად / რედაქტორადა	რედაქტორებად / რედაქტორებადა
წოდებითი	რედაქტორო	რედაქტორებო	რედაქტორნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. პირი, რომელიც წიგნის, ჟურნალის, გაზეთის გამოცემას ხელმძღვანელობს, მის შინაარს ამტიკეცებს.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

2. პირი, რომელიც რედაქციას (მნიშვ. 1) უკეთებს, ასწორებს და ამზადებს დასაბეჭდად რაიმე ტექსტს.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

წარმოებული ლექსიკა

➤ წარმოებული სიტყვები: რედაქტირდება, რედაქტირებული, რედაქტორობს, რედაქტორობა

თარგმანები

 

• გერმანული: Editor (de) მამრ.
• ესპანური: editor (es)
• თურქული: redaktör (tr) editör (tr)
• ინგლისური: editor (en)
• რუსული: редактор (ru) მამრ. (redaktor)
• ფრანგული: rédacteur (fr)
• შვედური: editor (sv)

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 6, სვეტი 390, თბილისი, 1960 წელი.
• „რედაქტორი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 426

• საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 452

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 428.

• უცხო სიტყვათა ლექსიკონი