მეზობელი

ქართული

➤ მეზობელ-ი, მეზობლ-ის(ა), მრავლობითი: მეზობლ-ებ-ი, მეზობელ-ნ-ი

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	მეზობელი	მეზობლები	მეზობელნი
მოთხრობითი	მეზობელმა	მეზობლებმა	მეზობელთ (ა)
მიცემითი	მეზობელს (ა)	მეზობლებს (ა)	მეზობელთ (ა)
ნათესაობითი	მეზობლის (ა)	მეზობლების (ა)	მეზობელთ (ა)
მოქმედებითი	მეზობლით (ა)	მეზობლებით (ა)
ვითარებითი	მეზობლად (ა)	მეზობლებად (ა)
წოდებითი	მეზობელო	მეზობლებო	მეზობელნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

მახლობლად მცხოვრები.
კარის მეზობელი
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
მოსაზღვრე, მომიჯნავე (სოფელი, ქვეყანა, ხალხი...).
აზერბაიჯანი და სომხეთი საქართველოს მეზობელი ქვეყნებია.
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
მომიჯნავე, გვერდით მდებარე (ოთახი და სხვ.).
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
➤ სინონიმები: მოსაზღვრე

საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 373

ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 247.
სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 1, თბილისი: „მერანი“, 1991, გვ. 460.

მეზობელი

(ზმნიზედა) ახლოს, გვერდით. ◆ უძველესი დროიდან მოკიდებული ლეკები და ქართველები ერთმანეთის მეზობლად ცხოვრობდნენ.

წარმოთქმა:

IPA: /tʰbɪlɑd/

დამარცვლა:

მე·ზობ·ლად