ბუნება
ქართული
[რედაქტირება]ბუნება
[რედაქტირება]
ეტიმოლოგია
[რედაქტირება]წაკითხვა
[რედაქტირება]- ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [bunɛbɑ]
- აუდიო მაგალითი: ბუნება ?
- დამარცვლა: ბუ·ნე·ბა, მრ. რ. ბუ·ნე·ბე·ბი, ბუ·ნე·ბა·ნი
მნიშვნელობა
[რედაქტირება]| ➤ ბუნება, ბუნებ-ის(ა), მრავლობითი: ბუნებ-ებ-ი, ბუნება-ნ-ი | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
- რეალურად, ობიექტურად არსებული ორგანული და არაორგანული სამყარო (დედამიწა, ჰაერი, წყალი, ცის სხეულები, მცენარეები, ცხოველები).
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- რისამე არსი, ძირითადი თვისება, არსება.
- ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
- ➤ სინონიმები: არსი
წარმოებული ლექსიკა
[რედაქტირება]- ➤ წარმოებული სიტყვები: ბუნებათანაზიარი, ბუნებაშეცვლილი, ბუნებისმეტყველი, ბუნებისმეტყველება, ბუნებისმიერი
თარგმანები
[რედაქტირება]
|
წყაროები და რესურსები
[რედაქტირება]
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 1, გვერდი 1092, თბილისი, 2008 წელი.
იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ბუნება“- „ბუნება“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
- ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 98
- საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 191
- ნეიმანი ალ., ქართულ სინონიმთა ლექსიკონი, მესამე გამოცემა, თბ.: „განათლება“, 1978, გვ. 59.
- სულხან-საბა ორბელიანი, ლექსიკონი ქართული : [ორტომეული], ტ. 1, თბილისი: „მერანი“, 1991, გვ. 120.