ატრიბუტი

ქართული

➤ ატრიბუტ-ი, ატრიბუტ-ის(ა), მრავლობითი: ატრიბუტ-ებ-ი, ატრიბუტ-ნ-ი

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	ატრიბუტი	ატრიბუტები	ატრიბუტნი
მოთხრობითი	ატრიბუტმა	ატრიბუტებმა	ატრიბუტთ / ატრიბუტთა
მიცემითი	ატრიბუტს / ატრიბუტსა	ატრიბუტებს / ატრიბუტებსა	ატრიბუტთ / ატრიბუტთა
ნათესაობითი	ატრიბუტის / ატრიბუტისა	ატრიბუტების / ატრიბუტებისა	ატრიბუტთ / ატრიბუტთა
მოქმედებითი	ატრიბუტით / ატრიბუტითა	ატრიბუტებით / ატრიბუტებითა
ვითარებითი	ატრიბუტად / ატრიბუტადა	ატრიბუტებად / ატრიბუტებადა
წოდებითი	ატრიბუტო	ატრიბუტებო	ატრიბუტნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

ფილოსოფია: თვისება, რომელშიც საგნის ან მოვლენის არსი ვლინდება.
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
წიგნური: დამახასიათებელი ნიშანი.
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.
გრამატიკა: განსაზღვრება, მსაზღვრელი.
ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 167