არფა

ქართული

არფა

ეტიმოლოგია

გერმანულიდან.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [ɑrpʰɑ]
• აუდიო მაგალითი: არფა ^?
• დამარცვლა: არ·ფა, მრ. რ. არ·ფე·ბი, არ·ფა·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ არფა, არფ-ის(ა), მრავლობითი: არფ-ებ-ი, არფა-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	არფა	არფები	არფანი
მოთხრობითი	არფამ / არფამა	არფებმა	არფათ / არფათა
მიცემითი	არფას / არფასა	არფებს / არფებსა	არფათ / არფათა
ნათესაობითი	არფის / არფისა	არფების / არფებისა	არფათ / არფათა
მოქმედებითი	არფით / არფითა	არფებით / არფებითა
ვითარებითი	არფად / არფადა	არფებად / არფებადა
წოდებითი	არფავ / არფა	არფებო	არფანო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. უძველესი დროიდან ცნობილი სიმებიანი საკრავი; თანამედროვე არფას აქვს ხის სამკუთხედ ჩარჩოზე ვერტიკალურად დაჭიმული 47 სიმი, რომლებიც გაჭიმულია ვერტიკალურად დადგმულ სამკუთხედ ჩარჩოზე. ეოლოსის არფა — იგივეა, რაც ეოლოსის ქნარი.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

თარგმანები

 

• ბერძნული: άρπα (el) მდედრ. (árpa)
• ბულგარული: арфа (bg) (arfa)
• გერმანული: Harfe (de) მდედრ.
• ესპანური: arpa (es) მდედრ.
• თურქული: arp (tr)
• იაპონური: ハープ (ja) (hāpu)
• ინგლისური: harp (en)
• იტალიური: arpa (it) მდედრ.
• პოლონური: harfa (pl) მდედრ.
• პორტუგალიური: harpa (pt) მდედრ.
• რუსული: арфа (ru) მდედრ. (arfa)
• უკრაინული: арфа (uk) მდედრ. (arfa)
• ფრანგული: harpe (fr) მდედრ.
• შვედური: harpa (sv) საერთ.
• ჩინური: 豎琴 (zh)(shùqín)

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 1, გვერდი 644, თბილისი, 2008 წელი.
• იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „არფა“
• ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 59

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 55.