აპარატი

ქართული

აპარატი

ეტიმოლოგია

ლათინურიდან.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [ɑpʼɑrɑtʼi]
• აუდიო მაგალითი: აპარატი ^?
• დამარცვლა: ა·პა·რა·ტი, მრ. რ. ა·პა·რა·ტე·ბი, ა·პა·რატ·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ აპარატ-ი, აპარატ-ის(ა), მრავლობითი: აპარატ-ებ-ი, აპარატ-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	აპარატი	აპარატები	აპარატნი
მოთხრობითი	აპარატმა	აპარატებმა	აპარატთ / აპარატთა
მიცემითი	აპარატს / აპარატსა	აპარატებს / აპარატებსა	აპარატთ / აპარატთა
ნათესაობითი	აპარატის / აპარატისა	აპარატების / აპარატებისა	აპარატთ / აპარატთა
მოქმედებითი	აპარატით / აპარატითა	აპარატებით / აპარატებითა
ვითარებითი	აპარატად / აპარატადა	აპარატებად / აპარატებადა
წოდებითი	აპარატო	აპარატებო	აპარატნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. სპეციალური ხელსაწყო რაიმე სამუშაოსათვის, ტექნიკურ მოწყობილობათა საერთო სახელი.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

2. მმართველობის დაწესებულებათა ერთობლიობა (სახელმწიფოში).

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

3. გარკვეული ფიზიოლოგიური ფუნქციის მქონე ორგანოთა ერთობლიობა.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

4. მეცნიერულ გამოცემაში ტექსტის განსამარტავი შენიშვნები, საძიებლები, ცხრილები და მისთ.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

წარმოებული ლექსიკა

➤ წარმოებული სიტყვები: აპარატმომარჯვებული, აპარატურა

თარგმანები

 

• ბერძნული: μηχάνημα (el) საშ. (michánima) συσκευή (el) მდედრ. (syskeví)
• გერმანული: Apparat (de) მამრ.
• ესპანური: aparato (es) მამრ.
• თურქული: alet (tr) apart (tr)
• იაპონური: 機械 (ja) (きかい, kikai)
• ინგლისური: accessory (en) appliance (en) apparatus (en)
• იტალიური: apparato (it) მამრ.
• პოლონური: aparat (pl) მამრ. urządzenie (pl) საშ. przyrząd (pl) მამრ.
• პორტუგალიური: aparelho (pt) მამრ.
• რუსული: аппарат (ru) მამრ. (apparat)
• ფრანგული: appareil (fr) მამრ.
• შვედური: mojäng (sv) საერთ. apparat (sv)

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 1, გვერდი 580, თბილისი, 2008 წელი.
• ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 55

• საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 154

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 47.