ადრენალინი

ქართული

ადრენალინი

ეტიმოლოგია

ფრანგულიდან.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [ɑdrɛnɑlini]
• აუდიო მაგალითი: ადრენალინი ^?
• დამარცვლა: ად·რე·ნა·ლი·ნი, მრ. რ. ად·რე·ნა·ლი·ნე·ბი, ად·რე·ნა·ლინ·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ ადრენალინ-ი, ადრენალინ-ის(ა), მრავლობითი: ადრენალინ-ებ-ი, ადრენალინ-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	ადრენალინი	ადრენალინები	ადრენალინნი
მოთხრობითი	ადრენალინმა	ადრენალინებმა	ადრენალინთ / ადრენალინთა
მიცემითი	ადრენალინს / ადრენალინსა	ადრენალინებს / ადრენალინებსა	ადრენალინთ / ადრენალინთა
ნათესაობითი	ადრენალინის / ადრენალინისა	ადრენალინების / ადრენალინებისა	ადრენალინთ / ადრენალინთა
მოქმედებითი	ადრენალინით / ადრენალინითა	ადრენალინებით / ადრენალინებითა
ვითარებითი	ადრენალინად / ადრენალინადა	ადრენალინებად / ადრენალინებადა
წოდებითი	ადრენალინო	ადრენალინებო	ადრენალინნო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. ნივთიერება, რომელსაც გამოიმუშავებს თირკმელზედა ჯირკვალი.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

2. სამკურნალო საშუალება. სისხლში მოხვედრისას აძლიერებს ქსოვილების მიერ ჟანგბადის ათვისებას, აძლიერებს და ახშირებს გულისცემას და სხვ.

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

თარგმანები

 

• ბერძნული: αδρεναλίνη (el) მდედრ. (adrenalíni)
• ბულგარული: адреналин (bg) მამრ. (adrenalin)
• გერმანული: Adrenalin (de) საშ.
• ესპანური: epinefrina (es) მდედრ. adrenalina (es) მდედრ.
• თურქული: adrenalin (tr)
• იაპონური: アドレナリン (ja) (adorenarin)
• ინგლისური: epinephrine (en) adrenaline (en)
• იტალიური: adrenalina (it) მდედრ.
• პოლონური: adrenalina (pl) მდედრ.
• პორტუგალიური: adrenalina (pt) მდედრ.
• რუსული: адреналин (ru) მამრ. (adrenalin)
• უკრაინული: адреналін (uk) მამრ. (adrenalin)
• ფრანგული: adrénaline (fr) მდედრ.
• შვედური: adrenalin (sv) საერთ.

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 1, გვერდი 208, თბილისი, 2008 წელი.
• იხილეთ ქართული ვიკიპედიის სტატია „ადრენალინი“
• „ადრენალინი“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 28

• საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 131

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 19.