აგრაფია

ქართული

აგრაფია

ეტიმოლოგია

ბერძნულიდან.

წაკითხვა

• ფონეტიკური ტრანსლიტერაცია (IPA): [ɑɡrɑpʰiɑ]
• აუდიო მაგალითი: აგრაფია ^?
• დამარცვლა: აგ·რა·ფი·ა, მრ. რ. აგ·რა·ფი·ე·ბი, აგ·რა·ფი·ა·ნი

მნიშვნელობა

არსებითი სახელი

➤ აგრაფია, აგრაფი-ის(ა), მრავლობითი: აგრაფი-ებ-ი, აგრაფია-ნ-ი    

ბრუნვა	მხოლობითი	მრავლობითი
სახელობითი	აგრაფია	აგრაფიები	აგრაფიანი
მოთხრობითი	აგრაფიამ / აგრაფიამა	აგრაფიებმა	აგრაფიათ / აგრაფიათა
მიცემითი	აგრაფიას / აგრაფიასა	აგრაფიებს / აგრაფიებსა	აგრაფიათ / აგრაფიათა
ნათესაობითი	აგრაფიის / აგრაფიისა	აგრაფიების / აგრაფიებისა	აგრაფიათ / აგრაფიათა
მოქმედებითი	აგრაფიით / აგრაფიითა	აგრაფიებით / აგრაფიებითა
ვითარებითი	აგრაფიად / აგრაფიადა	აგრაფიებად / აგრაფიებადა
წოდებითი	აგრაფიავ / აგრაფია	აგრაფიებო	აგრაფიანო
ყველა სხვა ფორმა იხილეთ ფორმაწარმოების გვერდზე

1. წერის უნარის დაკარგვა სრულიად ან ნაწილობრივ (თავის ტვინის დაავადების გამო).

   • ამ მნიშვნელობისათვის ციტატები არ გვაქვს. დაგვეხმარეთ მოძიებაში.

თარგმანები

 

• გერმანული: Agraphie (de) მდედრ.
• ესპანური: agrafia (es) მდედრ.
• თურქული: agrafi (tr)
• ინგლისური: agraphia (en)
• იტალიური: agrafia (it) მდედრ.
• პორტუგალიური: agrafia (pt) მდედრ.
• რუსული: аграфия (ru) (agrafija)
• ფრანგული: agraphie (fr) მდედრ.
• შვედური: agrafi (sv)

წყაროები და რესურსები

• ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტომი 1, გვერდი 188, თბილისი, 2008 წელი.
• „აგრაფია“ ქართული ენის განმარტებით ონლაინ-ლექსიკონში
• ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონი, ვარლამ თოფურია, ივანე გიგინეიშვილი, თბილისი „განათლება“, 1998, გვ. 26

• საჯარო მოხელის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი, თამარ ვაშაკიძე, ავთანდილ არაბული, თეა ბურჭულაძე, თბილისი, 2022, გვ. 129

• ჭაბაშვილი მ., უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, თბილისი, 1989, გვ. 17.