ძაღლი
ვიქსიკონი გვერდიდან
ქართული
| ბრუნვა | მხოლოობითი | მრავლობითი | |
|---|---|---|---|
| სახ. | ძაღლ-ი | ძაღლ-ებ-ი | ძაღლ-ნ-ი |
| მოთ. | ძაღლ-მა | ძაღლ-ებ-მა | ძაღლ-თ(ა) |
| მიც. | ძაღლ-ს(ა) | ძაღლ-ებ-ს(ა) | ძაღლ-თ(ა) |
| ნათ. | ძაღლ-ის(ა) | ძაღლ-ებ-ის(ა) | ძაღლ-თ(ა) |
| მოქ. | ძაღლ-ით(ა) | ძაღლ-ებ-ით(ა) | |
| ვით. | ძაღლ-ად(ა) | ძაღლ-ებ-ად(ა) | |
| წოდ. | ძაღლ-ო | ძაღლ-ებ-ო | ძაღლ-ნ-ო |
ძაღლ-ი
- მნიშვნელობა
- (არსებითი სახელი) მგლის მოდგმის გაშინაურებული ცხოველი; იყენებენ სანადიროდ, ქონების დასაცავად და სხვა.
- გადატ. იხმარება როგორც სალანძღავი სიტყვა
დამარცვლა:
- ძაღ−ლი მრ. ძაღ−ლე−ბი
წარმოქმნილი სიტყვები და გამოთქმები:
- სიტყვები: ძაღლთაპირი, ძაღლთოდენა, ძაღლთუმრავლესი, ძაღლისბირკა, ძაღლისენა, ძაღლისკბილა, ძაღლის შვილი, ძაღლკატურად, ძაღლმაყვალა, ძაღლნიორა, ძაღლუმადური, ძაღლური, ძაღლყურძენა.
გამოთქმები: ძაღლადაც არ ჩააგდებს, ძაღლის ბედი აქვს, ძაღლი არ გაიგდება გარეთ, ძაღლის გუნებაზეა, ძაღლის ლეკვი, ძაღლი პატრონს ვეღარა ცნობს, ძაღლის ყბას გამოიბამს
